Storythai

"""""""""""""""

'" " " " " " " " "

 " " " " " " " "

ฝนกระหน่ำลงมาราวกับถูกอัดอั้นเอาใว้หลายปี..

มันทำให้ทัศนวิศัยการมองเห็นของผมแย่ลง..

ผมเอื้อมมือไปเปิดการทำงานที่ปัดน้ำฝน..

ในขณะที่รถกำลังแล่นตรงอยู่บนถนนเส้นหนึ่ง..

มันเป็นถนนที่ผมเคยผ่านบ่อยๆ เป็นถนนที่มีเสียงหัวเราะ

ถนนที่ผมหามุขควายๆมาเล่น เพื่อให้เธอยิ้ม..

ถนนที่นั่งฟังเพลงไปด้วยกัน..

ผมขับผ่านสนามบินเก่าๆ ที่ซึ่งเคยมีผู้คนจอแจ พลุกผล่าน

แต่วันนี้บรรยากาศมัน อึมครึม เงียบเหงา.. ไม่เหมือนเคยอีกแล้ว..

ผมกำลังจะไปไหนกัน..

ครึ้ก.. ครืด..

เสียงเครื่องซีดีที่อยู่ในรถ ทำการเปลี่ยนแผ่น ด้วยตัวของมันเอง

ปราศจากการสั่งการใดๆ..

เสียงเพลงที่คุ้นเคยดังขึ้น

เพลงที่ผมเคยฟัง ..

เพลงๆเดิม ในสถานะการณ์ที่ต่างกัน..

ความรู้สึกแตกต่างกัน..

จากที่ดูสดใส

ผมกลับรู้สึกไม่ต่างอะไรเลยกับสภาพอากาศในเวลานั้น..

สองมือของผมยังคงกำพวงมาลัยแน่น..

แต่ใจผม ไม่รู้เหม่อลอยไปไหนแล้ว..

เอี๊ยด...

ผมเบรคเมื่อรู้สึกตัวอีกที..

หากช้ากว่านั้นซักนิด.. คันข้างหน้าผมคงต้องโชคร้าย..

เพราะผมคงจะใช้รถของเค้าหยุดรถของผม..

ผมมองไปทางซ้าย เบาะที่ว่างเปล่า

กลับรู้สึกเหมือนมีใครนั่งอยู่..

ผมรู้สึกเหมือนได้เห็นรอยยิ้มนั้น..

เหมือนผมจะคิดถึงใครบางคน..

เสียงเพลงเพลงนั้น กำลังจะจบ

รู้สึกประหลาด.. ฝนที่ตกอย่างหนัก ก็ค่อยๆซาลง..

บรรยากาศอึมครึมเริ่มหายไป..

ผมมองไปข้างนอก ไม่มีสายฝนอีกแล้ว..

ผมยังคงเดินทางต่อไป..

แม้ในรถของผมจะมีบางสิ่งที่ไหลออกมาเปื้อนแก้มของผม..

ฝนกระหน่ำลงมาอีกครั้งภายในรถของผม

.

.

.

มันคงถูกอัดอั้นใว้..เหมือนกัน..